Blog

  /  Avonturen   /  Microavontuur: Kamperen bij de Veenkuil

Microavontuur: Kamperen bij de Veenkuil

Dat we ook in deze tijden erop uit kunnen gaan, laat dit microavontuur maar weer zien. Wij gingen kamperen bij de boswachter van Staatsbosbeheer bij natuurkampeerterrein De Veenkuil. Ons eerste herfstkampeer avontuur samen en de temperaturen begonnen al flink te dalen. Hoe hebben we dit avontuur ervaren?!

Op een grauwe zaterdagochtend begonnen we thuis onze kampeerspullen bij elkaar te verzamelen. We waren goed voorbereid. Voor ons herfstkampeertripje hebben we isolatiematjes gekocht en allebei een nieuwe winterslaapzak met een comfort temperatuur van -3. De voorspellingen waren goed, het zou niet gaan vriezen en pas op zondagmiddag gaan regenen. Dus stapten we vol goede moed de auto in op weg naar Flevoland. Vanaf Utrecht is het ongeveer een uur en een kwartier rijden naar Natuurkampeerterrein De Veenkuil, dus eigenlijk ben je er zo.

Toen we aankwamen pp het terrein van De Veenkuil begon viel er gelijk een enorm gevoel van rust over ons heen. Het kampeerterrein was vrijwel leeg op een aantal campers na. Uiteindelijk hebben we maar een andere tent gespot, dus we hadden het plekje vrijwel voor onszelf. Van mijn vorige tripje had ik geleerd dat de eerste taak na het opzetten van de tent, het zoeken van hout was. Dus gingen we meteen aan de slag en kregen we het al snel lekker warm. Hout zagen en kloven is een klusje wat je niet moet onderschatten. Er gaat stiekem heel wat tijd in zitten. Toen we een ander gezin met een elektrische zaag aan de slag zagen, vonden we dat eventjes balen maar ons werk gaf ons zo veel voldoening. Na een klein rondje over de camping en een stukje het Kuinderbos in, werd het al tijd om te beginnen aan ons kampvuur. De zak met aanmaakhout was toch nog redelijk vochtig en er zaten behoorlijk wat grote stukken in. Tijd om die te splijten! Het kost je eventjes wat tijd, maar eigenlijk is het ook wel heel erg leuk om te doen. We hadden een watje gedrenkt in kaarsvet meegenomen, waardoor we het vuur vrijwel meteen aan kregen. Een knapperend vuurtje voelt dan bijna magisch aan. Dat hebben wij zelf gemaakt!

De bonenschoten stond al lekker te pruttelen en met wat tortillachips heb je de perfecte nachoschotel, outdoor style. Het werd smullen bij het kampvuur en terwijl het steeds donkerder werd en steeds kouder, kropen wij dicht tegen elkaar aan met onze stoelen en tuurden we uren naar het vuur. Voor deze kampeertocht hadden we speciaal rode hoofdlampjes gekocht, aangezien ik zelf had ervaren hoe verblindend het is als je opeens in iemands witte hoofdlamp kijkt terwijl je naar de wc loopt. De hoofdlampjes kochten we bij de Decathlon en waren een groot succes! Het gaf ons extra licht tijdens het koken en afwassen, maar het voelde nog steeds heel natuurlijk. Terwijl de avond zich voortzette en de marshmallows zacht werden boven het vuur, voeden we goede kampvuurgesprekken en leerden we weer bij over de beste manier om ons kampvuur aan de gang te houden. Het blijft een heel puur en inspirerend proces.

Langzaam kwam er een eind aan onze houtvoorraad en kropen we met onze mutsen op in de slaapzak. In de herfst/winter voelt het misschien nog wel knusser dan anders. A het is echt pikkedonker. B je kruipt het liefst heel dicht met je slaapzakken tegen elkaar aan en C doordat het zo rustig was op het kampeerterrein hoorde je echt bijna niets meer. Als twee burritootjes lagen we heerlijk warm in onze mummyslaapzak. Wouter heeft het zelfs nog warm gehad in zijn slaapzak. Dus de volgende ochtend werden we dan ook uitgerust wakker en stonden we samen op met de natuur. Een koffietje en kopje thee, knakworstjes bij het ontbijt en als toetje een stukje chocolade. Genoeg energie om nog even te genieten van de prachtige natuur bij Natuurkampeerterrein De Veenkuil. Onze tent stond vlak langs het meer, dus konden we ’s ochtends allerlei vogels spotten. De rust was echt voelbaar.

Dit microavontuur was voor ons beiden een heel bijzonder avontuur. Het was voor ons de eerste keer dat we samen gingen herfstkamperen, maar het zal zeker niet de laatste keer zijn. Wat hebben we juist genoten van de rust in de herfst en het heeft iets ruigs en puurs waar we beiden enorm van houden. De stilte, het vuur en de kou zijn elementen die je juist in dit seizoen omarmt en een unieke beleving verzorgen. Nu we ons materiaal op orde hebben, zulle we er nog veel vaker op uit gaan trekken. Op naar het volgende avontuur!

Plaats een reactie