Blog

  /  Bushcraft   /  Microavontuur: op bushcraft weekend

Microavontuur: op bushcraft weekend

Slapen onder een tarp, op verschillende manieren vuur leren maken, buiten kokkerellen en vooral heel veel frisse buitenlucht. Eline ging op bushcraft weekend samen met haar vader. Hier lees je alles over haar microavontuur.

Goed, nu vragen jullie je misschien af: “Eline, waarom niet gewoon in een tent?” Nou, omdat ik altijd al eens onder de sterren heb willen slapen. Ervaren hoe het is om ergens een onderkomen te bouwen en daar te overnachten. Nu kan dat midden in het bos als een echte die hard, maar helaas mag je in Nederland niet wildkamperen en zijn de meeste scoutingterreinen gesloten. Dus, dan ga je gewoon de challenge aan en ga je bushcraften op een prachtige plek: Landgoed Barendonk. Uiteindelijk gaat het er bij bushcraft om dat je graag tijd doorbrengt in de natuur en dat doe ik natuurlijk graag.

Het opzetten van ons onderkomen

Het idee van bushcraften is natuurlijk dat je een eigen onderkomen bouwt. Nu is dit niet in de bossen, maar kwamen we aan de rand van de camping toch ook een heel eind. We spanden een tarp en knubbelden deze vast aan het hek. Een beetje tegen de wind in, maar de wind ging al vrij snel liggen waardoor we daar geen last meer van hadden. Bovendien stonden er aan de andere kant alleen maar witte campers, dat verpest toch een beetje het bushcraft gevoel. Je hoeft dus niet meteen solo de bossen in, zoek gewoon een rustig plekje op de camping.

Daarna was het tijd voor… je raad het al: scones! Nee, wacht, huh?! Scones op de camping? Mijn liefde voor eten is groot en dat heb ik o.a. van mijn vader merkte ik al. Hij toverde een hele set tevoorschijn en begon de pan met stenen heet te stoken. Ondertussen maakte ik het deegje klaar. Hup in een vakvorm omwikkeld met aluminiumfolie en hop het mini oventje in. Ongeveer een half uurtje later begon het heerlijk te ruiken en was ons enorme scone brood klaar. Hmmm, een heerlijke verwennerij.

Voordat het helemaal donker werd maakten we onze slaapplek helemaal in orde. Mijn bivakzak had twee boogjes, waardoor ik nog wat ruimte had. Mijn matje paste er prima in en ik gooide er ook alvast mijn slaapzak in zodat deze alvast wat luchtiger werd. Ook had ik een los kussentje mee, een beetje overbodige luxe maar wakker worden met tergende nekpijn is ook niet altijd even fijn. Zolang ik met de auto op pad ga, neem ik fijn mijn kussentje mee. Wie zegt dat kamperen of bushcraften altijd afzien is?

Zelf vuur maken zonder lucifers

Goed, ik zal je eerlijk toegeven. De eerste keer dat ik ging kamperen in de herfst en op mezelf aangewezen was om vuur te maken, was het niet bepaald een succes. Dat drukte me letterlijk met de neus op de feiten, aangezien het me bijna twee uur kostte om vuur te maken. Auch. Dat was kostbare energie en mijn humeur kon de prullenbak in. Gelukkig krijgt mijn vader altijd wel een vuurtje aan. Ik kan me nog goed herinneren hoe we vroeger als kind in de tuin tosti’s mochten maken met de tostitang boven het vuur, fan-tas-tisch.

Dit weekend zou ik dus alle kneepjes van het vak leren en niets was minder waar. Ik heb op allerlei verschillende manieren vuur mogen maken. Met staalwol en een batterij, met een flint, met watjes gedrenkt in vaseline en met een chemisch goedje en met vuurslag. Niet alles was 100% succesvol maar om al deze technieken te kunnen ervaren vond ik al heel erg gaaf. Nee dit heb je niet in de wildernis als je verdwaald bent, maar het is wel mooi om vuur te zien ontstaan zonder je standaard lucifer. Over alle verschillende technieken gaan we nog meer artikelen schrijven, zo kun je thuis ook aan de slag!

Sidenote: ga niet zomaar spelen met vuur. Je mag ook niet zomaar vuur maken op een camping, anders fik je nog de halve camping af in de zomer door de droogte. Zorg voor een vuurkorf of eigen kacheltje waar je vuur wilt maken. Het is en makkelijker en je laat geen grote schroeivlekken achter op de grond. Met zijn allen zorgen we voor de natuur.

Slapen in een bivakzak

Voor mij was de grootste stap buiten mijn comfort zone, het slapen in een bivakzak. Mijn matje paste er net in, nu ik nog. De opening van mijn tent zat aan de hoofdkant van de bivakzak, dus moet je er gewoon in een keer in kruipen. Ik wurmde me buiten al in mijn slaapzak, plofte neer en kroop voorzichtig mijn shelter in. De eerste gedachtes waren, jeetje wat klein en help. Toch went het wel heel erg snel en is het net alsof je in een tent ligt. Ik ritste mijn bivakzak helemaal dicht omdat het toch een beetje tochtte en kon toen lekker gaan slapen. Tja, ik zal niet liggen. Het was niet de beste nacht ooit, maar ook niet slechter dan in een tent. Mijn bivakzak was behoorlijk donker binnen dus ik was verrast toen ik ’s ochtends de rits open maakte en verrast werd met een prachtige zonsopgang. Beter wordt het niet.

Mijn liefde voor buiten koken

Wat ik tijdens het bushcraft weekend ervaarde was hoe ontzettend fijn ik het vind om buiten te kokkerellen. Nu kan dat thuis natuurlijk niet echt op het balkon, maar toch kan ik zelfs daar een keertje pannenkoeken bakken. Of gewoon lekker in het park op een bankje ’s ochtends vroeg. Doordat je toch extra moeite doet om een vuur te stoken of buiten een beslag je te mixen, smaakt het eten gewoon echt veel beter. Je hebt er anders voor moeten werken, je stopt er meer liefde in en dat proef je.

Nou, wat hebben we dan allemaal gemaakt. Jullie zagen de scones al voorbij komen (ja die kneed ik daar met de hand) maar daar kon het natuurlijk niet bij blijven. ’s Avonds maakten we een lekkere bruine bonensoep met soepgroentes en vega rookworst. Flink pruttelen en smullen maar. Het is altijd fijn om buiten wat warms te kunnen eten. De volgende ochtend werd ik verrast met het volgende feestje, namelijk pancakes! Meng american pancake mix met houdbare soyamelk, even bakken en tadaaaa. Er was zelfs poedersuiker geregeld haha. Het eten was tot in de puntjes verzorgd en ik ben vooral erg geïnspireerd om vaker buiten te gaan koken.

Als ik terugkijk op dit bushcraft weekend kijk ik vooral trots terug met een enorme glimlach op mijn gezicht. Om dit te kunnen ervaren samen met mijn vader, dat voelt wel heel bijzonder. Na dit weekend heb ik de smaak te pakken gekregen en zal ik alle mannen eens laten zien dat bushcraften ook kan worden gedaan door vrouwen.

Plaats een reactie