Blog

  /  Columns   /  Mijn eerste keer wandelen in de bergen

Mijn eerste keer wandelen in de bergen

Als je me een jaar geleden had verteld: “Wouter, je gaat in 2020 twee weken de bergen in om te wandelen”, had ik je vierkant uitgelachen. Mijn ervaring met de bergen was met de auto of kabelbaan naar een top, wat foto’s maken, en weer naar beneden. Toch ben ik in 2020 voor het eerst begonnen met bergwandelen, samen met Eline die dat al van jongs af aan heeft gedaan. En het heeft me enorm gegrepen. The mountains are calling! Graag wil ik mijn ervaringen met wandelen in de bergen delen.

Hoe was het, voor het eerst in de bergen?

Oké, ik ga je hier het eerlijke antwoord geven: het was een mix van stevig afzien, maar ook ongelofelijk genieten. De eerste tocht die we maakten in Zwitserland op de Beatenberg had ongeveer 1.000 hoogtemeters. Van tevoren had ik daar niet zo’n beeld bij. Normaal gesproken is een kilometer wandelen niets bijzonders. Maar een kilometer stijgen is echt andere koek. Ik heb die tocht echt flink afgezien. Nou was het ook zeker geen makkelijke route. De klim was continu erg steil, en er waren veel trappen. Een goede vuurdoop voor een first-time bergwandelaar, het kan bijna alleen maar makkelijker hierna 😉

De tweede tocht die we maakten een paar dagen later rond de Oeschinensee ging al een stuk makkelijker. Het ongelofelijk prachtige landschap hielp zeker mee, maar je lichaam raakt ook behoorlijk snel gewend aan hoogtemeters maken.

Wat me vooral in positieve zin opviel was dat je het afzien heel snel weer vergeten bent. Als je na 500m klimmen aankomt op een mooi uitzicht punt ben je de pijn vlug weer kwijt. Ik kon dan echt intens genieten van het mooie uitzicht, de frisse lucht, en een welverdiende snack. Dat waren de momenten waarop ik echt intens gelukkig was en even helemaal opging in de natuur. Bovendien voel je een ongelofelijke sense of accomplishment. En dat gevoel is verslavend!

Wat me het meeste is bijgebleven na mijn eerst bergvakantie is een nieuw respect voor wat mijn lichaam allemaal kan. Tijdens een klim denk je soms “ik kan echt niet meer”, maar toch kan je altijd weer je ene voet voor de andere zetten en doorgaan.

De bergen maken je nietig, maar geven je ook kracht.

Uitzicht over de Sebensee, bij Ehrwald in Oostenrijk

Ups en downs van wandelen in de bergen

Bergwandelen komt het hoge pieken en diepe dalen 😉 Het beklimmen van een berg op een steil pad, of een technische zwarte route met veel klauteren is gewoon zwaar. Je gaat het sowieso warm krijgen en zweten is gegarandeerd. Zeker als Nederlanders zijn we niet veel gewend qua hoogtemeters. Ik merkte zelf dat bij mijn eerste beklimming ik snel buiten adem raakte. Dat kwam vooral omdat ik te snel wilde. In de bergen moet je je tempo aanpassen. Toen ik eenmaal beter naar mijn lichaam ging luisteren bleef mijn ademhaling en hartslag binnen de perken. Ik kon veel langer doorlopen zonder pauzes in te hoeven lassen.

De beloning voor deze inspanning is gelukkig echt onbetaalbaar. Het gevoel wat je hebt als je na een zware klim neerploft op een bankje of een steen, en het uitzicht bekijkt is onbeschrijfelijk. Vooral als je omlaag kunt kijken en ziet waar je vandaan bent gekomen, geeft dat een ongelofelijk machtig gevoel. De bergen maken je nietig, maar geven je ook kracht.

Wandelen in de bergen is in essentie vooral een kwestie van mindset. Zolang je jezelf kunt motiveren om door te gaan ga je de meest prachtige landschappen zien. Dingen die je normaal alleen op foto’s ziet, maar dan zie je ze met je eigen ogen. Kortom na mijn eerste echte bergwandelvakantie ben ik 100% om. Ik wil veel vaker de bergen in!

Voor de Niesen in Zwitserland komen we nog een keer terug. Die was te hoog gegrepen voor een eerste keer de bergen in.

Plaats een reactie