Blog

  /  Wielrennen   /  Bucketlist: fietsen rondom Nijmegen

Bucketlist: fietsen rondom Nijmegen

Na iedere bocht verbaasden we ons weer over het prachtige landschap wat tevoorschijn kwam aan de horizon. Het voelde alsof we Nederland ver achter ons hadden gelaten en op fietsvakantie waren. Toch was het ook niet alleen maar koek en ei. We moesten de Duivelsberg beklimmen! Hoe ons dat afging, lees je hier…

Onze fietsen stonden al buiten, de route was al uitgestippeld. Klaar om op pad te gaan in een nieuwe omgeving, namelijk Nijmegen! Dit stond al een tijdje op onze bucketlist en ik verklap jullie alvast, dat stelde ons niet teleur. We vertrokken vroeg. Buiten was het nog behoorlijk fris. Een rilling konden we niet onderdrukken, maar zodra we op pad gingen was dat gelukkig vrij snel voorbij. We fietsten richting het vliegveld voor zweefvliegtuigen, dwars door de bossen heen. Het was een beetje vals plat, waardoor onze hartslag meteen omhoog schoot. Toen wisten we nog niet dat het nog wel wat pittiger zou gaan worden…

Af en toe wat klimmetjes tussendoor dwong ons om onze kennis van het schakelen weer op te frissen. In het begin nog wat onwennig, later als echte pro’s. Gelukkig is het voordeel van klimmen: daarna mag je vaak weer naar beneden. Zoef! Daar gingen we dan. Een beetje oppassen was het wel, aangezien de wegen smal waren en je niet zo goed kon zien of er tegenliggers aankwamen. Je wil ook niet op volle snelheid tegen een auto opklappen. Aan de anderen kant… het was stiekem ook wel heel leuk om de kilometerteller verder te zien oplopen.

We fietsten door prachtige landschappen, wat bij ons meteen allerlei vakantiebeelden opriep. Doordat we zo dichtbij de Duitse grens zaten, leek het wel alsof we in het buitenland aan het fietsen waren. Prachtige heuvels en bossen in de verte. Ook onze eerste grote tippel de Duivelsberg was op de heenweg redelijk goed te doen. We hadden een lekker tempo te pakken, maakten af en toe wat foto stopjes en ploften uiteindelijk in de Ooijpolder bij Oortjeshekken neer op de grond. Eindelijk een tussenstop, eindelijk koffie!

Terwijl we daar zo zaten realiseerden we ons hoe veel onze conditie er eigenlijk op vooruit is gegaan de laatste tijd. We hadden er 25 km op zitten en moesten er nog 20. Het voelde alsof we nog uren door konden fietsen maar misschien was dat de brownie en carrot cake die ons nieuwe energie gaven. Het fietsen gaat ons in ieder geval steeds gemakkelijker af en het aantal kilometers wordt steeds hoger. Fijn om een sport gevonden te hebben waar we allebei verslaafd aan zijn.

Zo. Koffie: check! Taart: check! Uitgeruste beentjes: soort van check! Op naar huis. We fietsen door de Ooijpolder, een van mijn favoriete stukken van Nijmegen. Het verbaast me iedere keer weer hoe mooi het er is en als je Nijmegen dan in de verte ziet liggen. Zo hoog boven alles uit, dan verbaas en verwonder ik me daar iedere keer weer over.

We fietsen lekker door, alles ging een stuk soepeler met koffie op. Totdat we doorkregen dat we de Duivelsberg nu vanaf de andere kant op zouden moeten klimmen. Ja, dat ene weggetje waar we toe straks zo snel en stijl naar beneden sjeesden… Dat was me het klimmetje wel. 10% stijl omhoog, iets wat we absoluut niet gewend waren. Onze hartslag hoog, onze ademhaling behoorlijk versneld. We begonnen aan de klim, ieder in ons eigen tempo. Uitgeblust maakten we een kleine stop in een van de bochten. Een dalende fietser verzekerde ons dat we er toch echt bijna waren. Nog even afzien dus. Gelukkig had de fietser inderdaad gelijk en na twee bochtjes bereikten we voor de tweede keer de Duivelsberg. Trots en voldaan fietsen we door, maar toch ook wel een beetje verslagen.

We raasden nog kort omlaag door de heuvels en bossen, waarna we voldaan in de tuin neerploften. Snel kregen we een kop champignonsoep en vegetarische kroketten voorgeschoteld. Powerfood voor een powertocht! We hadden het misschien een tikkeltje onderschat, maar wat een voldoening haalden we eruit. Heel graag komen we nog eens terug om nog meer prachtige routes te gaan fietsen, ook door Duitsland heen. Gelukkig hebben we in de tussentijd nog genoeg andere dingen op ons verlanglijstje staan. Laten we daar maar eens mee beginnen. Nijmegen, tot snel.

Post a Comment