Blog

  /  Avonturen   /  Kamperen bij Fort WKU
fort WKU

Kamperen bij Fort WKU

Terwijl de koffie stond te trekken, verbaasden we ons weer over de schoonheid van onze kampeerplek. We gingen op een hele bijzondere plek kamperen, namelijk bij Fort WKU, een natuurcamping net achter de Lek in Utrecht.

Als verrassing bestelde ik het Groene Boekje en deed het Wouter cadeau. Een paar maanden later lag het nog altijd te verstoffen dus werd het tijd om daar eens verandering in te gaan brengen. Ik bladerde door het boekje om te kijken welke campings in de buurt waren. Toen ik zag dat je kon kamperen bij een Fort boekten we heel snel een kampeerplek bij Fort WKU en pakten alle spullen in. Tijd voor een spontaan kampeerweekend!

Na een gedoetje met Google Maps, waren we blij om op de camping aan te komen. Nou ja, een camping. Je loopt eerst over een soort slotgracht die om het fort heen stroomt, waarna je eigenlijk al meteen tegen de oude ruïnes opbotst. We moesten even laten zien dat we het Groene Boekje bij ons hadden en mochten toen een plekje uitzoeken. Gelukkig waren we er vrij vroeg, dus hadden we nog alle keus. In tien minuten hadden we de tent staan en met de karretjes die ze hadden staan, hadden we de spullen ook zo uit de auto geladen. Tijd om de camping te gaan verkennen!

Bij een wandelweekend horen natuurlijk ook nieuwe wandelingen! We liepen eerst Trage Tocht Vianen en de volgende dag Trage Tocht Doorn. Fijn om even met zijn tweetjes in de natuur te zijn. Terug op de camping maakten we snel een pasta prutje klaar met wat vega gehakt en tomatensaus. Het was mooi weer dus iedereen zat lekker voor zijn of haar tent te relaxen. Je kon gerust een tijdje je ogen uitkijken. Van trekkers op de fiets tot xl tipitenten, er viel van alles te zien. We besloten om nog eventjes een avondwandelingetje te maken waardoor ik me besefte dat we al vaker langs deze camping zijn gefietst. We liepen over een fietspad wat ik zelf nooit terug had kunnen vinden, tot nu dan! Op de Lekdijk kwam ik er dus achter dat ik daar altijd overheen fiets, haha. Dat was dan wel heel toevallig, of meant to be?

Na een goede nachtrust werden we al vroeg wakker. We kropen voorzichtig onze tent uit en toverden de french press tevoorschijn. Tijd voor koffie! Ik vind de ochtenden op een camping altijd magisch. Het is dan heerlijk stil, je hoort af en toe iemand omdraaien of na het gerits van de tent het geluid van slippers onderweg naar de wc. Ik kan daar echt vol van genieten haha. Het voordeel van een natuurkampeerterrein is dat er maar weinig gezinnen zitten. Als er gezinnetjes zitten, zijn het wel mensen die ook willen ontsnappen van de grote gezinscampings. Je wordt dus niet meteen wakker van al het gekrijs. Ook heel leuk aan Fort WKU is dat ze een eigen moestuin hebben. Overal groeien kruiden die je kunt knippen voor je avondeten. Iemand vertelde ook dat we uit de kas wat tomaatjes mochten plukken, maar dat wist ik niet zeker dus heb ik ze lekker laten hangen. Wel haalde ik er heel veel inspiratie uit, er groeide zo veel!

Na een heerlijk ontbijtje, pakten we de campingspullen al snel weer in om op pad te gaan met onze wandelgids. Ondertussen trokken de eerste fietsers er ook op uit, dus verlieten we de camping in stijl. Ik zat lekker achterin de bolderkar tussen de tassen haha. Of Wouter dat zo leuk vond… ach. We hebben enorm genoten van een mini vakantie. Je slaapt maar een nachtje in een tent, maar toch kom je helemaal opgeladen thuis. Aanrader dus! Zeker omdat je je toch op een bepaalde manier heel veilig voelt in het Fort. Je ligt uit de wind en ik kan me dan helemaal inbeelden hoe het vroeger geweest moest zijn toen Fort WKU nog in volle glorie straalde. Het was een avontuur wat ons een totaal nieuwe kampeerervaring bezorgde.

Post a Comment